Mijn 3 Maanden in ItalIË

Door Lara Blom (L3TA)

januari - april 2017

Italië. Dat was mijn thuis voor drie maanden. Dankzij de Erasmus-universiteit ben ik op uitwisseling gegaan. Het was niet altijd even makkelijk. Ik heb me aan moeten passen aan een ander gezin, een andere cultuur met andere gebruiken. Ik moest nieuwe vrienden maken, en een taal spreken die ik niet kende. En ja, het was eng. Maar ook ongelofelijk gaaf!

Het leven in Italië is erg verschillend van het leven in Nederland. Ten eerste was het eten erg anders. Ik ben gewend om ’s ochtends te ontbijten met een broodje of wat yoghurt, met de lunch weer brood en ’s avonds eten we warm met gevarieerd eten. In Italië ontbijten ze of niet of erg weinig. De lunch is altijd pasta en ’s avonds altijd een lichte maaltijd. Ook eten ze daar later dan in Nederland. School verschilde ook erg van de school die ik gewend was. Het gebouw zelf was vrij simpel. Het had 2 verdiepingen, een stel trappen en wat klaslokalen. Maar in plaats van dat de leerlingen van lokaal wisselde elk uur, waren het de leraren die dat deden en de leerlingen zelf hadden een vast lokaal.

De vakken die ik volgde waren: wiskunde, Engels, Frans, Duits, geschiedenis en gym. Laat ik eens met gym beginnen. In Italië doen ze niet zo veel aan sport. En dat was best wel jammer aangezien ik aardig veel sport. Dit kan je ook wel zien aan hun gym. De opdrachten die ik voor een cijfer heb moeten doen waren koprollen, touwtje springen en rennen. Het is niet perse slecht ofzo, ik had altijd erg veel lol tijdens gym en heb erg gelachen. En als iedereen klaar was, had je altijd een half uur waarbij je zelf mocht bepalen wat je wilde doen. Meestal ging ik dan pingpongen of kletsen met de meiden uit mijn klas. Wiskunde was altijd wat lastiger. Ze rekenen hun formules daar op een andere manier uit dan in Nederland en daardoor raakte ik vaak in de war. Engels was erg makkelijk voor mij aangezien ik tweetalig doe. Frans was wat moeilijker. Frans is niet mijn sterkste punt en de lerares sprak geen Engels. Dus meestal communiceerde wij met handgebaren. Duits was op zich wel te volgen. Ze deden wel moeilijker Duits dan bij ons in Nederland, maar op zich kon ik het bijhouden.

Mijn Italiaanse  familie was heel erg aardig. Ik woonde in een huis met mijn match, haar ouders en haar oma. Het enige probleem was dat Mariaserena (mijn match) de enige was die Engels sprak bij hen thuis. Mijn Italiaans was wel oké, maar niet goed genoeg om hele gesprekken te hebben met haar moeder. Dat was wel jammer. We hebben erg veel dingen gedaan samen. Zo zijn we naar Milaan, Venetië, Padova, Verona, Rovigo en nog vele andere steden geweest. Ook zijn we met wat vrienden naar het winkelcentrum en de speelhal geweest. Vrienden had ik daar wel. Er zaten erg veel meisjes in mijn klas en daar kon ik altijd goed mee opschieten. Ook waren wij heel erg goed bevriend geraakt met de Engelse meisjes, Mabel en Heather, die op dezelfde uitwisseling waren. Het was altijd heel erg gezellig.

Het leukste aan Italië vond ik denk ik wel de vrienden die ik had en mijn Italiaanse lessen. Vijf uur per week had ik Italiaanse les. Eén uur van een lerares. En 4 uur van Sebastiaan. We hadden lessen van Sebastiaan samen met de Engelse meisjes en dat bracht altijd veel lol met zich mee. Naast het leren van Italiaans hadden we het ook over andere dingen en we konden altijd erg veel lachen met elkaar. Elke woensdag en vrijdag keken Roderick, Mabel, Heather en ik altijd erg uit naar zijn lessen.

Ik heb heel erg genoten van Italië. Ik mis Mariaserena heel erg. In die paar maanden is ze als een Italiaans zusje voor mij geworden. Natuurlijk waren er een paar dingen aan Italië waar ik niet echt van genoot, maar als ik de kans nog een keer zou krijgen wil ik het graag nog een keer doen!